29 Nisan 2014 Salı

Biz çocukken ,çocuklar öldürülmüyordu...

Biz çocukken diye başlayıp sayfalarca yazmak istiyorum.

80 'lerde çocuk olmak, sokakta oynarken korkmamak demekti...
80'lerde çocuk olmak, sabah kahvaltısıyla sokağa çıkıp sadece yemek ve su molaları için eve girmek demekti.
80 'lerde çocuk olmak, ekmek arası domates peynir,dilimlenmiş karpuz yemek demekti...
80'lerde çocuk olmak, akşam ezanıyla eve girmek demekti...
Kararan havada saklambaç oynamak gibisi var mıydı ?
80 'lerde çocuk olmak,yan mahallede hiç tanımadığın çocuklarla arkadaş olup,saatlerce top oynamak demekti.
80'lerde çocuk olmak, bilyeli arabalarla mahallenin en dik yokuşundan sevinç çığlıklarıyla kaymak demekti.

***
90 'larda büyüdü kardeşlerim, yine aynı  korkusuzlukla, aynı coşkuyla...

Şimdi ise en zoru ne biliyor musunuz 2000 'lerde anne olmak...

Lütfen,  devletimiz daha kararlı kesin adımlarla yeni kanunlarla , bu çocuk kaçırmalarına, tacizlere, çocuk ölümlerine bir dur desin ne olur !!!


nehircce...



6 yorum:

Ayşe'nin Kozası dedi ki...

Yürekten katılıyorum...

annesiningülü dedi ki...

:(

resimli günlük dedi ki...

Dünden beri o kadar gözyaşı döktüm ki. Dehşet içinde yaşıyoruz resmen. Hele de anne-baba olanlar. 20-30 yılda bambaşka bir ülke oldu sanki burası. Allahım hiçbirimizi, özellikle de evlatlarımızı kötüyle karşılaştırmasın.

Syhn dedi ki...

ay olur evet.
dayanamıyorum çocuklara gelen zararları duymaya..
gecen bir arkaşdaşıma dedim iyi ki bilgisayarlar falan var da çocuklar çok sokağa çıkmıyor :(
bunu bile dedim yanii!

bir de bizim zamanımızda yoktu diyoruz ama vardı da haberimiz olmuyordu bence. tamam bu kadar çok yoktu ama vardı ve örtbas ediliyordu.
müge anlı izliyorum da sabahları arada bi, bugün mesela 30 yıl önce 40 önce kaybolan çocuklarını aramaya geliyorlar diyerek o zmnlarda oluyordu şimdi daha bilgiliyiz dikkatli olun demeye getirdi lafı.
ay ne çok iyeceğim varmış, Allah evlatlarımızı tüm kötülüklerden korusun.

nehircce dedi ki...

Ayşecim; son olsun diyorum ama her geçen gün bu kayıplar kötülükler artıyor :(((


Baharım; Allah tüm çocuklarımızı korusun :((

Resimli Günlük ;Ağlanmayacak gibi değil ki olanalar, çok haklısın her şey ne kadar da hızlı değişti bu ülkede..

Seyhancığım; Canım, inan bizim yaşadığımız yer de hiç duymadım böyle bir sapıklık ,kaçırılma böyle katledilen çocuklar vs... O zaman mahalleden bir arkadaşımı trafik kazasında kaybetmiştim de günlerce kendime gelememiştim daha 9 yaşındaydım :(( İstanbul un en büyük sorunu o zaman; çöp,susuzluk ve trafik kazalarıydı sanki.. Kayıplar oluyordur tabii,belki dediğin gibi kapatılıyordu vs... Ama böyle korkmuyorduk, ondan eminim.

Prenses Annesi dedi ki...

bende aynı fikirdeyim..